










































































Als de storm komt
Die ik verwacht
Is er geen steun, geen muur om te beschermen
Geen houvast…
Ik drijf steeds verder af
Steeds verder weg in het geluid
Geen hand of stem te vinden
Het duister slokt mij op
In het grote niets
De zon gaat uit…..
En weer aan natuurlijk! Na verloop van tijd luwt de storm, schrijven maakt van een Tornado, een wervelwind en uiteindelijk mak. Veranderd hem in een zachte bries. Tenminste; dat schrijf ik mijzelf al jaren voor. Als schrijfster, dichter, schilder, selfmade doctor. Het werkt nog steeds al denk ik regelmatig de laatste storm te hebben gehad. Het leven is alle seizoenen, zon, regen en wervelwinden. Onder het genot van een pot koffie, muziek en mijn enige zonde dwalen mijn vingers over de toetsen van mijn computer. Steeds meer mensen zeggen mij, m’n verhalen te bundelen en uit te geven, en ik denk; ben ik een schrijver? Of een verteller, een dromer of een fantast?
Wat maakt een schrijver een schrijver? Wat is een schrijver? Als je bekend, beroemd bent?
Dat is voor maar een enkeling weggelegd, geluk speelt daarin een
grote rol. Erbuiten lopen de meeste grote schrijvers rond, onbekend
maar talrijk. Pioniers, strijders voor waar zij in geloven. Het ABC.
Het toveren met woorden, zinnen. Het scheppen van een nieuwe wereld,
een droom of fantasie.
Sommigen zijn verguisd, veroordeeld om hun woorden. Bestempeld als
fantasten, leugenaars of idioten. Zijn het fantasten als hun fantasie
groter is dan van iemand anders, en zij een andere belevingswereld
hebben. Dromerige nietsnutten zonder inhoud? Zij worden per definitie
eenzaam en zielig gevonden. Menig schrijver werd miskend. Ik zie de
mens als een machtige machine, maar dat helemaal niet doorheeft. Een
machine die heel veel kan, zelfs vaak in staat is zichzelf te helen, te
genezen. Dat wij het sneller willen en daarom naar de dokter gaan voor
een of ander pilletje is een ander verhaal. Omdat we geen tijd hebben
of maken om ziek te zijn. Tijd is geld, en geld is macht, een race
tegen de klok die voor ieder anders tikt.Onverwachts stopt het leven
je, en zie je dat door al dat jagen en jachten er niemand van belang is
blijven hangen. Zo druk met zorgen voor ‘later, dat het heden aan je
voorbijging, maar dat is ook een ander verhaal…
Een mens is een grotere computer dan menigeen denkt. In staat om in
meer werelden te leven en ik ben mij er bewust van. Ik heb net als
bijna iedereen mijn droomwereld waar je in kan dwalen als je slaapt. Of
gewoon overdag, tijdens je werk, die dagdromerijen zijn noodzakelijk
een natuurlijke vorm van rust, ontspanning en overkomen iedereen,
worden eigenlijk heel normaal gevonden. Zodra het nare ervaringen zijn,
waar angst mee gemoeid is worden die al snel eng gevonden en is het
opeens niet meer normaal. Maar wat is normaal? Visioenen,
vooruitblikken in de tijd word als abnormaal gezien. Maar het is een
wereld.
Angst, pijn verdriet hoort ook in het leven, net als liefde, haat,
passie. Emoties die bij de mens horen. Net als verschillende kanten aan
een mens. Zo denk je iemand te kennen, en zie je een kant die je niet
begrijpt. Het is ook een ontdekkingsreis, een mens heeft zoveel
facetten, is een ongelooflijk studieobject. Door je handelen, reageren
op mensen, spiegel je een ander en jezelf.
Als schrijver ben je bevoorrecht om die gevoelens te kunnen uiten,
in een verhaal of poëzie. Is het een gave of gewoon een hand? Bin Laden
en Sadam Hoesein staan bekend als grote schrijvers, en meesters in de
liefdespoëzie. Die zelfde hand kan ook moorden en verraden. Zit er in
ieder mens een schrijver. Is daarbinnen een schilder, poëet, of een
Florence Nightinggale en Balthazar aanwezig? Ja, ik denk het wel, net
als goed en kwaad bij ieder aanwezig is. Zoals iemand laatst zei; in
elk zwart zit een klein stukje wit, en in het wit een klein plekje
zwart. Pech of het lot zorgt ervoor wat de kans krijgt te groeien, maar
zelfs de crimineel krijgt de kans te veranderen.
In aanleg is de mens een roofdier, altijd geweest, als ik de
schrijvers mag geloven! Die schrijvers zijn er altijd geweest en zullen
er altijd zijn.
Volgens wetenschappelijke onderzoeken is ieder mens in staat een
moord te plegen. Niet iedereen doet dat gelukkig, sommigen beelden het
uit als acteur in een speelfilm. Een zanger zingt het in zijn liedjes
en sommigen schrijven erover. Proberen de perfecte moord te schrijven.
Of gruwelijke horror, al dan niet geschreven onder invloed van
geestverruimende middelen. Voor de uitbeelder gewoon, want hij was er!
Heeft het beleeft, ervaren. Hoezo? Het is niet echt! Het is een
wereld….
De romantische kant is bij ieder aanwezig maar is niet altijd
zichtbaar, toch vind ik meestal in de meest vreselijke scenario’s een
vorm van liefde.
Die emotie is ook bij iedereen in aanleg aanwezig, al moet je dat
vaak zoeken. Mensen zijn geneigd hun gevoelens voor zich te houden.
Stel je voor dat je huilt als vrouw en zeker als man, en een ander ziet
dat! Je zou zwak gevonden kunnen worden, door wie? Waarom? Huilen is
een emotie die onontbeerlijk is voor ieder mens. Het lucht op, ruimt
verdrietig zijn op.
Het verbergen, ontkennen van liefde, het smachten het verlangen,
onmacht zijn zaken die je verstoppen kan in letters en woorden. Als je
de mogelijkheid niet hebt ze te spreken. Geschreven, gezongen in beeld
en geluid.
Elke film, musical of lied is eerst geschreven, bedacht en of
meegemaakt. Elke minuut van de dag komen er platen, boeken en films
uit. Geschreven, bedacht door iemand. Schrijven is niet weg te denken,
hoort bij ons als eten en drinken. En brengt zoveel plezier, brengt ons
van A naar B.
Schrijven kan een andere vorm van communiceren zijn met een ander.
Je ziele roerselen of geheimen kunnen uiten, verstopt in fleurige
letters of in diep zwart, met liefde toevertrouwen aan maagdelijk
zwijgend wit-papier. Een andere wereld maar daarom niet minder echt.
In ieder mens zit hetzelfde, je moet het willen vinden, er de tijd voor nemen.
Schrijven is iets wonderbaarlijks, zo dwaalde ik al schrijvend af, maar vond het niet nutteloos.
Het is mijn waarheid, voor vandaag…….
Mijn lijf
nog zacht van warme dromen
mijn geest als glas
zo transparant
Ze weerkaatsen
de gedachten aan jou
in kleuren die spreken
je zingt de lengte
in mijn dagen
in een omgeving
zonder zicht
ik droomde jou
alsof jij
bij mij was
Ik droomde
van een sterrenhemel
schitterend als diamant
ik ving die stralen
flonkerend in duizend kleuren
zomaar in mijn hand
die de maan verliest bij het wassen
het zijn de gouden krullen
van de Maan
die ik iedere avond
wachtend in het duister
in zijn gouden robe
naast jou
zie staan
Fijne dagen allemaal! (-_-)
Mensenlief dat is lang geleden! Zolang dat ik niet meer wist hoe het allemaal werkte, terwijl ik zo'n 7 jaar geblogd heb. Ik wordt oud hahahahaha
Alles ok hier, dochterlief heeft een woning gekregen en dat gaan we langzaamaan opknappen en veranderen in een paleisje. Maar het is wel verdomde koud nu, er lag waarachtig een centimeter sneeuw hier.
Zelf ben ik de laatste tijd bezig met psp en digitaal schilderen heerlijk om te doen! Daar kan ik me helemaal uitleven zonder onder de verf te zitten (-_-)
Deze avie ben ik in Second life waar ik nog graag rondhang en foto's maak. Zoe is 'the female avi' uit Avatar die nieuwe waanzinnige film van James Cameron maker van Titanic and Termenator Over de film.....
Ik ben helemaal blij met die Avatar!
Hier kan je mn laatste werken zien, misschien moet je jezelf als lid aanmelden maar het is 'free' Flickr foto page
Tot slot wens ik jullie allemaal fijne feestdagen en een geweldig nieuw jaar!
Ik weet dat het schandalig laat is, maar ik wens iedereen een fijn nieuwjaar. Dat al jullie dromen en wensen maar uit mogen komen. De kleine niemandalletjes die in een mensenleven een grote rol kunnen spelen.
Enfin....mijn weblog is op het moment zo belangrijk niet meer.( komt wel weer) Sinds ik paint shop heb ontdekt is er een nieuwe wereld voor me open gegaan. Een deur gaat dicht en een andere gaat open. Zo gaat het altijd, tenminste...bij mij. Foto's maken, vooral in Second life (omdat ik nu eenmaal geen fatsoenlijke foto camera bezit) en foto's bewerken is een nieuwe hobby geworden. Fotopage.....hier
En niet te vergeten mijn mega grote Flatscreen t.v. Boven mijn open haard hangt hij te pronken. En heb dus veel nieuwe films via de computer naar de t.v gezien. In SL gaat alles z'n gangetje. Ik heb er ge-exposeert met mijn foto's. De sim Valsharen heeft er een winterlandschap bij met een kristallen Paleis. Waar menig mens zich een Princes kan voelen. Waar blijkt hoe klein de Wereld kan zijn en hoe groot vriendschappen.
Een feitje...niks van belang maar wel intressant. Met verbazing keek ik de laatste week naar de sneeuw en ijskoorts. Geen vlokje sneeuw is er in mijn stad gevallen!! Toen het in Limburg 20 graden onder nul was, vroor het hier s'nachts 5 graden. Ik zag spelende kinderen in de sneeuw, sleetje rijden zelfs outdoor skieen. Nou, geen vlokje hier. Wel zag ik gisteren wat kinderen schaatsen op een vijvertje om de hoek.Maar de echte winterlandschappen zie ik op televisie.
Of maak ik zelf (-_-)
Een van onze bezoekers heeft een klein filmpje gemaakt over ons Land Valsharen. Valsharen betekend Empire
Het is een kleine impressie van hoe ons land eruit ziet. In werkelijkheid is dit 5% van Valsharen. Wij zijn van plan om snel een uitgebreid beeld te laten zien. Maar zijn erg blij met het spontane filmpje van onze Spaanse bezoeker.
Toevoeging; Met 5 vrouwen hebben wij deze wereld geschapen, gebouwd ontwikkeld en bedacht. We spelen toneel met mensen van over de hele wereld.Medieval stijl/middeleeuws. SL is dag en nacht bezet. We spreken Engels/Frans/Duits en in mindere mate Nederlands, de voertaal is toch hoofdzakelijk Engels. Maar er zijn translators zodat ik zelfs als het moet Chinees of Japans kan schrijven met andere mensen. Er zijn 6miljoen mensen in Second Life.
Ik weet dat ik niet zoveel meer aan m'n weblog werk. Andere dingen zijn even belangrijker. Met m'n gezondheid is alles ok. Een middenrifbreuk waar ik heel oud mee kan worden. Medicijnen af en toe zorgen dat ik geen last heb. Er zijn geen enge dingen gevonden door de patholoog dus iets om blij mee te zijn.
Second life slokt een groot deel van mijn tijd op, maar ik geniet er mateloos. De sim is klaar en de mensen bezoeken ons mooie land vaak. Excuses voor als ik niet meer zovaak jullie medeloggers bezoek, maar zoiets als SL kost best wel tijd, maar ook leuk dat ik een medelogger van het eerste uur heb gevonden in SL, wel...zij vond mij ;) Ik zeg niet wie ze is maar Meis.....enig om je daar te zien.
Nieuwe avonturen in second life.... al die figuurtjes ben ik zelf, behalve de laatste dat ben ik en de 3 andere ontwikkelaars van Valsharen.
No worries...alles goed hier. Alleen een beetje druk met Second life. De sim (land) is net open en we having fun!
Bekijk hier de foto's van ons Eiland Valsharen
Ik wil een weekje op vakantie, is er iemand die mijn poesjes eten wil geven?
Het hoeft maar 1x per dag (deze vraag kreeg ik van iemand)
Ach....kleinigheidje
Vandaag is het dan toch gelukt. We kwamen weer vroeg aan (ben altijd bang dat ik te laat ben). Kwamen voor de deur Dick Bakhuizen m'n collega kunstenaar tegen. Na een stevige hug en succes wensen begaven we ons in het Heilige der Heiligen. Even dan....want we stonden aan de verkeerde kant van het gebouw. Weer naar buiten en daar waren we dan. Iedereen was super vriendelijk en na het inbrengen van het infuus samen met Butterfly wachten totdat ik opgehaald werd.
Jammer dat ik geen foto kon maken van het Apparaat want indrukwekkend was het wel. Dokter zei dat zij de Roes ging inspuiten maar dat ik nog wel even zelf die slang moest inslikken. Ik dacht dat was niet de bedoeling. En ik koos bewust voor het grote zwarte Niets....gelukt! Ik heb er totaal niets van gemerkt en werd na een uurtje fit en zonder klachten wakker met Butterfly'tje aan mn voetenend.
Voorlopige uitslag is....ik heb een middenrif breuk. Dit is een Middenrif breuk klikkkkk
Verder zag het er normaal uit maar dokter heeft wat weefsel meegepakt hier en daar, ze was er nou toch.
Uitslag van de patholoog over 4 weken want dokter gaat/is nu op vakantie, ik was haar laatste klant.
Ik heb wel net een uurtje zalig in mn eigen bedje geslapen maar voel me alsof er niets gebeurd is. En wens ik jullie allemaal een fijn zonnig weekend en hartstikke bedankt voor jullie medeleven en mailtjes, heel lief allemaal.
Dikke kussssss
Dit filmpje had onder een van mn Africa foto's gezet het blijkt al miljoenen keren bekeken te zijn. Hij is het kijken absoluut waard!
Ik heb altijd van die bizarre dingen...had ik afgelopen vrijdag op mijn verjaardag die afspraak voor een Scopie en Biopsie van mijn maag. Ik had er mijn verjaardag voor verschoven, want je weet nooit hoe je je voelt na een narcose. Kom ik daar nuchter met mijn dochter in het Ziekenhuis aan. Half uurtje wachten in een wachtkamer, werdt ik binnengeroepen. " Gaat u maar liggen mevrouw ". Ik vroeg waar die narcose bleef...verbaasde gezichten om me heen.
Hadden ze een fout gemaakt en was er geen bed voor me beschikbaar! Wat?!
Ik had me zo goed voorbereid er was geen spoortje nervousiteit te bespeuren bij mij. Maar toen schoot ik vol....twee maanden had ik op die afspraak gewacht en ja, vervelend dat het alleen op mn verjaardag kon, anders moest ik nog 6 weken wachten. Volop exuses....maar wat koop ik daar voor.
Butterfly en ik doken een broodjeszaak ik want ik viel bijna in narcose van de honger. En op de weg naar huis een doos Bosshe Bollen gehaald en woedend opgegeten, hoewel...wel erg lekker ;)
Nu gaat het dus volgende week gebeuren, mag hopen dat het deze keer wel goed gaat. De schuldige secetaresse krijgt een flinke uitbrander zei mn arts. Ik ben benieuwd!
Ik heb mn verjaardag maar s'avonds een beetje inSL gevierd, ook gezellig!
En ik neem nog maar een pilletje....
Gisteren was het de geboorte dag van Rembrandt van Rijn. Helaas werd er in zijn geboortestad Leiden dit jaar niets aan gedaan. Het zou te duur zijn! Vreselijk dat zoiets gebeurd. Het Rembrandt-festival is dood verklaard.
Amsterdam gaat er gewoon mee door maar hier geven ze de pijp aan Maarten. Stom, stom, stom...
Honderden vrijwilligers deden ieder jaar belangeloos mee. Gemeente ga je schamen!
Gelukkig zijn er mensen die Rembrandt hoog houden zoals Tjeerd Scheffer en Ben Walenkamp...
Hoi, hier ben ik weer eventjes. Druk met sec. life en de echte wereld de medische molen natuurlijk. Al maanden loop ik naar dokter en specialisten voor mijn schouder en m'n maagklachten. Mijn schouder is nog niet de ouwe maar de pijn is zo goed als weg. Mijn maag is een ander verhaal, maar iedereen weet hoe het met de wachtlijsten zit en het is ook nog eens vakantietijd. Maar over een dag of 10 krijg ik eindelijk een scopie. Dan gaan ze in mijn maag kijken wat er nu aan de hand is. Wel onder narcose want zo'n slang in mn keel zie ik helemaal niet zitten. Vervelend is het dat het op mijn verjaardag gebeurt maar anders had ik nog eens 6 weken moet wachten en daar heb ik nou ook weer geen zin in. Lang leve de gezondheidszorg!
Ondertussen vermaak ik me s'avonds op SL met nog 6 miljoen anderen Zoals je hier kunt lezen ben ik niet de enige ...klik
Af en toe glip ik in een superstar en dat is hartstikke leuk, b.v Naomi Cambel the bitch hahahahahaha
Ik wens iedereen een fijne vakantie!
NAGEKOMEN BRICHT: 10 juli 2008
Webloggen staat even op een laag pitje. Ik ben druk doende in Second life. Met 4 vrouwen hebben we een eiland gekocht en zijn het om aan het bouwen naar een Middeleeuws gebeuren. Met Drow (dark elfs) Demons Ridders Lords en Lady's. Er blijft dus weinig tijd over voor webloggen. Ik probeer wel zoveel mogelijk bij te blijven en jullie zien me vast en zeker wel verschijnen.
Nieuwe foto's hier te bekijken.....
ps...zelf zo'n klok maken? klik hier http://www.crazyprofile.com/clocks/clocks.asp
Soms kan een voetbalwedstrijd of baby Job lachend in je armen. Of zomaar supermaf doen met je even zo gekke dochter, je zo'n heerlijk zomergevoel geven. Belaagd door Butterfly en mobiele telefoon op het toilet toen ik een fotolijstje ophing.Soms zoek je die momenten en liggen ze gewoon voor je neus. Je moet het alleen willen zien. Mijn ogen staan wijdopen. Mijn zomer is begonnen....

Vandaag is het alweer 3 jaar geleden dat mijn broer Daan overleed. Ik mis hem niet hij is rond me heen. Elke dag zie ik zijn foto als ik m'n computer aanzet. Zijn foto hangt aan de muur en elke dag praat ik eventjes met hem. Ik heb er vrede mee. Daan was een bourgondier een levensgenieter altijd druk en voor velen onvergetelijk. Regelmatig loop ik naar zijn graf en zet wat bloemen neer. Als ik sterk aan hem moet denken luister ik even naar deze plaat.